ถาม..ได้แต่ถาม ทำไมฉันเองยังเงียบเหงา ย้ำ..จำแต่เรื่องราว คอยทำให้ใจทรมาน ปิดประตูนอนซมจมอยู่กับอารมณ์ ติดในวังวนของตัวเอง เปิดประตูมองไป โลกก็สุดวังเวง เจอะเพียงตัวเองที่เหงาใจ ฟ้า..ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะแคบลง เมื่อไหร่ความเหงานั้นจะสิ้นลง ไม่ต้องโง่งงและอ่อนไหว เบื่อลมฝน ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะหายไป เมื่อไหร่ที่ฉันไม่มีหัวใจ ฉันขอเป็นคนดีกว่านี้ ดีกว่าเดิม ถาม..ได้แต่ถาม ทำไมฉันเองยังไม่ลืมเขา ฝัน..จมอยู่แค่เงา ยังเป็นเรื่องราวในวันวาร เบื่อลมฝน ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะหายไป เมื่อไหร่ที่ฉันไม่มีหัวใจ ฉันขอเป็นคนดีกว่านี้..ดีกว่าเดิม
